1. "şeyin neçe santimdi?" sualı qeder intim, soruşulmaması gereken, ama zaman-zaman meruz qalınan bir sualdı.

menası budu: "çox g.tüve-başıva yaxma, de bilek neçe manatlıq kişisen?"

entry-lerimi oxuyanlar bilir ki, ata ve ana sarıdan çox gileyliyem. ama atam ile empati qurduğum tek nöqte ona bu sual verilende keçirdiyi hislerdi. eslinde ne hisler keçirdiyini bilmirem. ama bu sual qarşısında qürur duymadığı heqiqetdi.

95-ci il. atam sovxozda baş mühasib. 120.000 rubl maaş alır. milli pula çevirende 1 şirvan, 2 memmed. indiki pula çevirende 2 manat 40 qepik.
mamaynan böyürtken yığıb şeherde vedresini 2 memmede satardıq. papanın 1 aylıq maaşını 2 güne qazanardıq.

zaten ezik olan kişini ezmezdik. 12 yaşlı götüpoxlu yeniyetme ve bir zenan xeylağı nekare idi evin kişisini sorğulasın. olmuyub bele bir şey.

luzer olduğu her vidinden belli olan adama bu sualı vermeyin. etika meselesi deyil bu, humanizm göstericisidi.

kişinin şeyi yerli dibli olmasa da, maaş almasa da eqosunu ezmeyin.

neçe manatlıq kişi olmur, üreyinin böyüklüyüne göre kişi olunur ve ya olunmur.

p.s.: bu gün maçoluğum üzerimde. xanım yazarlardan üzr isteyirem.

la viva feminism